نامه ی سرگشاده برای امضا

سرکوب، هتک حرمت و دستگیری نفراتی از شرکت کنندگان تظاهرات زنان ایرانی در بیست و دوم خردادماه ۱۳۸۵ توسط مامورین انتظامی و نیروهای لباس شخصی در تهران نشان داد که حکومت تمامیت‌خواه ذره‌ای نافرمانی را بر نمی‌تابد و نه تنها حق تظاهرات مسالمت آمیز و آرام شهروندان را که در اعلامیه جهانی حقوق بشر (ماده‍ی ۲۰) و در کنوانسیون حقوق مدنی و سیاسی (ماده ۲۱) به رسمیت شناخته شده است لگدمال می‌کند، بلکه ماده‍ی بیست‌وهفتم از قانون اساسی جمهوری اسلامی را نیز رعایت نمی‌کند. اما زنان ایرانی که در همه عرصه‌های سیاسی، اجتماعی و فرهنگی با تبعیض دست به گریبانند امروزه خواستار آنند که به همه‍ی حقوق شناخته ‌شده در مچموعه‍ی حقوقی سازمان ملل دست یابند.
ما با حمایت از مبارزات حق‌طلبانه‍ی زنان ایران و با پشتیبانی از تظاهرات آنان درحالی‌که هر گونه سرکوب و آزار آزادزنان شجاع ایران را محکوم می‌کنیم، قاطعانه خواستار آزادی هر چه ‌سریعتر و بدون قید و شرط همه‍ی دستگیر شدگان هستیم.

میهن روستا- منیره برادران- الهه شکرائی- شهلا شفیق- منصوره شجاعی- منیژه مرعشی- فریده پورعبدالله- پروین کوه گیلانی- دکتر شهین نوائی – صنم دولتشاهی- سودابه اردوان- صدیقه فخرآبادی – مهشید راستی- پرستو فروهر- میترا شجاعی- دکتر رویا طلوعی - ناهید امیری- بتی تهماسی- پوران مهدیزاده- سعید پورعبدالله-احمد مشعوف – شهناز شحنه- مسعود شب افروز - پانته آ بهرامی- اصغر ایزدی- نیما مشعوف – حمید نوذری-انوشه مشعوف- امیر خدیر- مینو الدین- ملیحه رزازان- ترانه روستا- رخساره هنر – ارتا داوری- نسرین الماسی- فرح طاهری- حسن زرهی- نازنین ایزدی- فریبا ثابت - لیلا فخرآبادی- شیرین دخت نورمنش- سعید عصمتی- گلرخ جهانگیری- فرزانه سوری- طاهره سوری- فائزه منزوی - ژاله طالب حریری- میترا گوشه- روشن پورعبدالله– بامداد شهیدزاده- فخری الرضا- فریبا ثابت- مهناز ده بزرگی- سیمین نصیری- دکتر زهرا عرفانی - کورش امجدی- مهناز متین- شیرین کبیریان- نازنین مهرساعی- محمد هاشم نیا- رامین مولائی- فتانه فراهانی- افسانه موسوی- بانو صابری- بهار منشی رودسری- ایرج مصداقی-– رضا غفاری- لوا زند- سیاوش صبور- سینا- عزیزه شاهمرادی- دکتر پروین دارابی- ترانه همامی- مهربان شهدوست- آرش شباهنگ- شهاب عقیقی- اذر نژاد – نسرین بصیری- شعله ایرانی - نرگس کرمانشاهی - سپبده زرین پناه- ویدا سلیماننژاد- ساناز علوی – مریم مسرت – نگار آزموده- گیتی ساعی – مرجان انصاری- ابراهیم شیرازی- فتحیه نقیب زاده- آذر محلوجیان- رشته آبادی- سیامک موئد زاده- پروانه گارگران- شاهپرک ضیائی- جعفر کارگر- مهیار صدریان- مهناز صدریان- عباس کاشی- مریم رونقی- جورج کلالس- زرین کلالس- علی گتچینی – دکتر محمد الله وردی- دکتر عزت مصلا نژاد – دکتر منصور شمس- غنچه آذری بنینی- هما ضیائی- بهرام فخر آبادی- امین فخر آبادی- مجید کریمی – جابر قریشی- بتول سید محمدی – شهره بابائی – گیتی تسلیمی – مژگان بزرگ منش - ناهید نصرت- مهستی تفرشیان- لولی مظهر-
و ادامه دارد...

لطفا برای امضا این نامه به آدرس زیر مراجعه کنید. متن انگلیسی این نامه در روز دوشنبه ۱۹ ماه ژوئن به سازمان ملل و دیگر سازمان ها فرستاده خواهد شد.

http://www.petitionspot.com/petitions/zanan

ايلنا: يك كارشناس ارشد مطالعات زنان گفت: براساس بررسى هاى كارشناسان، سهم زنان در بخش هاى مديريتى كشور تنها ۲ درصد است. محبوبه مقدم، دانشجوى كارشناسى ارشد پژوهشگرى مطالبات زنان، در همايش روز جهانى زن روسپى گرى را يكى از آسيب هاى اجتماعى زنان عنوان كرد و گفت: قربانيان روسپى گرى در تهران به بالاترين حد خود رسيده و مكان هايى كه به شكار انسان ها نشسته اند، فقط در تهران به هشت هزار مورد مى رسد. وى مدعى شد: روزانه ۵۴ دختر ۱۶ تا ۲۵ ساله ايرانى در كراچى خريد و فروش مى شوند و سرمنشأ اين فاجعه سياستى است كه باعث فقر و محروميت اكثريت جامعه شده است. مقدم با اشاره به گزارش هاى مستندى كه در بعضى از مطبوعات كثيرالانتشار چاپ شده، خاطرنشان كرد: اين گزارش ها گوياى دست داشتن برخى افراد ذى نفوذ در گسترش فحشا است، زيرا باندهاى قاچاق كه دختران را با هواپيما به كشورهاى جنوب خليج فارس منتقل مى كنند، چگونه از اين تسهيلات برخوردار شده اند.
وى افزود: تعداد دختران فرارى در كشور دست كم به ۳۰۰ هزار نفر مى رسد و قريب به ۸۶ درصد دختران كه براى نخستين بار از منزل فرار مى كنند، مورد سوءاستفاده جنسى قرار مى گيرند.
مقدم با بيان اين مطلب كه بيش از ۸ ميليون زن ايرانى در فقر مطلق زندگى مى كنند، خاطرنشان كرد: تعداد جوانان مبتلا به مشكلات روانى در ايران، بين ۸ تا ۱۰ ميليون نفر تخمين زده مى شود كه اكثر آنها را دختران تشكيل مى دهند. وى با اعلام اين كه در ايران نسبت خودكشى در مقايسه با تمام كشورهاى جهان در بالاترين حد قرار دارد، افزود: سالانه هفت هزار نفر خودكشى مى كنند كه بيشترشان زن هستند. اين پژوهشگر با انتقاد از اينكه زنان در فعاليت هاى اجتماعى و سياسى نيز با وضعيت مطلوبى روبه رو نيستند، اعلام كرد:

براساس بررسى هاى كارشناسان، سهم زنان در بخش هاى مديريتى كشور تنها دو درصد است كه شايد ناشى از فقر عمومى در ايران باشد. وى در پايان قطعنامه زنان كه در ۱۱ بند تدوين شده بود را اعلام كرد كه از هم آن مى توان به ممنوع شدن تعداد زوجات، حق شركت در مسابقات ورزشى و فعاليت هاى هنرى براى زنان و اينكه زنان در انتخاب لباس و پوشش خود كاملاً آزاد باشند.